ذكر خدايانشان خوششان آمد به سجده افتادند « 1 » .
بعضى گفتهاند : لفظ « تمنّى » به معناى تلاوت كرد مىباشد ، يعنى هيچ پيامبرى نيست مگر آنكه هرگاه آيات كتابش را تلاوت كرد شيطان در تلاوت او القا نمود ، چون « تمنّى الكتاب » به معناى « خواند آن كتاب را » استعمال مىشود .
و اين خبر كه از عامّه روايت شده بر فرض تسليم به صحّت آن بايد تأويل شود به گونهاى كه منافى مقام نبىّ صلّى اللّه عليه و آله نباشد .
و لفظ « غرانيق » جمع است و مفرد آن « غرنيق » با ضمّه غين و فتحهى نون ، يا مانند زنبور ، يا بر وزن قنديل ، يا بر وزن « سموئل » يا بر وزن « فردوس » يا بر وزن « قرطاس » است كه همهى آنها به معناى جوان زيبا و سفيد است .
فَيَنْسَخُ اللَّهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ
پس خداوند آنچه را كه در كتاب يا شريعت خود تبديل كردهاند نسخ مىكند .
بدين گونه كه آنچه را كه از القا اراده كردهاند از دلها نسخ مىكند ، يا آنچه را كه شيطان در خواستههاى پيامبر از جهت دنيوى حيوانى القاء مىكند نسخ مىنمايد ، بدين گونه كه آن جهت را از نظر او محو و دور مىسازد .
ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آياتِهِ وَ اللَّهُ
سپس خداوند آيات
هامش
( 1 ) تفسير الصّافى ج 3 ص 386