سورهى بنى اسرائيل و غير آن اشاره كرديم ؛ گفتيم كه آن ناشى از غلبهى ملكوت بر ملك است ، بعد از غلبهى ملكوت بر ملك حكم ملك برداشته مىشود و آتش ملكى ديگر نمىتواند جسم ملكوتى را بسوزاند .
و از همين غلبهى ملكوت بر ملك است كه طىّ الارض و روى آب و هوا راه رفتن بدون غرق و سقوط واقع مىشود .
عَلى إِبْراهِيمَ وَ أَرادُوا بِهِ كَيْداً فَجَعَلْناهُمُ الْأَخْسَرِينَ
و خواستند با او ( ابراهيم ) مكر و حيله به كار ببرند كه ما آنان را از زيانكارترين مردم قرار داديم .
زيرا كارى انجام دادند كه مىخواستند نور خدا را در زمين خاموش كنند .
پس نهايت كوشش آنان را حجّت صدق و راستى ابراهيم و دليل خسران و زيان آنان قرار داديم .
و هنگامى كه ديدند آتش ابراهيم را نمىسوزاند نمرود امر كرد كه ابراهيم را از شهرشان تبعيد كنند و مانع شوند از اينكه او حيوانات و اموالش را خارج ساخته و با خود ببرد .
پس ابراهيم با آنان محاجّه و احتجاج نموده و گفت : اگر حيوان و مال مرا بگيريد بايد حقّ مرا به من باز گردانيد ، حقّ من عبارت از مقدار عمرى است كه در شهر شما از بين رفته است و