وَ لَقَدْ أَرَيْناهُ آياتِنا
به واسطهى موسى آيات خود را به فرعون نشان داديم .
مقصود از آيات قرار دادن عصا به صورت مار زنده و يد بيضا مىباشد .
و نيز آياتى كه قبل از رسالت موسى از حين ولايت تا خروجش از مصر واقع گرديد كه همهى آنها دلالت بر علم و قدرت ما دارد ، نيز دلالت دارد بر اين كه هيچ چيزى مانع از امضاى مقدّرات ما نيست و هر كس با ما مكر كند به خودش مكر كرده است ، پس از جهت مكرش مغلوب واقع مىشود ، يا به فرعون آيات و نشانههاى خود را اعلام كرديم كه دلالت بر قدرت ، علم و غلبهى ما در خواب و بيدارى دارد و نيز ساير معجزات را به فرعون نشان داديم .
كُلَّها
عموم آيهها ، نشانهها و تأكيد عموم با لفظ « كلّ » اضافى و نسبى است ، نه حقيقى و مقصود آياتى است كه ارايهى آن به فرعون ممكن باشد .
فَكَذَّبَ
فرعون موسى ( آيات و نشانهها ) را تكذيب نمود .
وَ أَبى
و از ايمان آوردن به ما ( رسول ما ) خوددارى ورزيد و پنداشت كه موسى مانند ديگر مردم طالب ملك فانى است .