تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 62

مساهمون:

ص٦٢
بِمُخْرَجِينَ ( 48 ) نَبِّئْ عِبادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 49 ) وَ أَنَّ عَذابِي هُوَ الْعَذابُ الْأَلِيمُ ( 50 )

ترجمه :

( 15 / 50 - 45 ) و اهل تقوى را البتّه ( در بهشت ) باغها و نهرهاى جارى خواهد بود ، ( به آن‌ها خطاب شود ) كه شما با درود و سلام و ايمنى و احترام به آن داخل شويد ، و ما آيينه‌ى دلهاى پاك آن‌ها را از كدورت كينه و حسد و هر خلق ناپسند بكلّى پاك و پاكيزه سازيم تا همه با هم برادر و دوستدار هم شوند و روبروى يكديگر بر تخت عزّت بنشينند ، در صورتى كه هيچ رنج و زحمت در آنجا به آن‌ها نرسد و هرگز از آن بهشت ابد بيرونشان نكنند ، ( اى رسول ما ) بندگان مرا آگاه ساز و مژده ده كه من بسيار آمرزنده و مهربانم ، و نيز آن‌ها را بترسان كه عذاب من بسيار سخت و دردناك است .

تفسير

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ
به كسانى كه از متابعت شيطان پرهيز كنند وعده داده شده است كه در باغها ( بهشتها ) و چشمه‌ساران به سر مىبرند ( درست نقطه مقابل پيروان شيطان ) .
ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ
لفظ « قول » در تقدير است يعنى به آنها چنين گفته مىشود كه در سلامت و امن‌وامان به بهشتها و چشمه‌ساران درآييد .
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ
از سينه‌هاى آنها حقد و كينه را در دنيا قبل از آخرت زدوديم ، و براى همين جهت به سلامتى و امن