( وثبت لي قدم صدق عندك مع الحسين وأصحاب الحسين
الذين بذلوا مهجهم دون الحسين )
ج - وثابت كن از براي من قدم صدقي با حسين وبا أصحاب حسين كه خون
خود را در پيش روى حسين ريختند .
ش - بذل : دادن چيزى است چنانچه در ( منتهى الإرب ) است .
ومهجه : بمعنى خون مجتمع در باطن قلب است چنانچه مطرزى وغير أو
گفتهاند وكنايت از جان است چه حيات بسته به اوست پس ( بذل مهجه ) كناية از
همان شهيد شدن است .
و ( دون ) : چنانچه از ( قاموس ) و ( منتهى الإرب ) استفاده مىشود مأخوذ است
از ( دان يدون ) يعنى دون وخسيس شدن وبه معنى پست است ، ومىگويند هذا
دون فلان يعنى پست تر از أو است ، وگاه بمعنى جلو وعقب استعمال مىشود وهر
دو به همين اعتبار است ، وگاه بمعنى قرب استعمال مىشود به ملاحظه اينكه امام
ووراء شئ قريب اويند ومعنى عند كه براي أو ذكر شده از همان دون بمعنى
امام است ، وچون جهات شئ وهر چه پستر از أو است غير از أو است ، گاهى
دون بمعنى غير استعمال مىشود ، ودر عبارت زيارة مىشود مراد ( امام الحسين )
باشد يا ( عند الحسين ) وبه هر وجه مقصود آنست كه بذل مهجه وسفك دم خود
كردند در سبيل محبت وراه نصرت أو عليه السلام .
واما معنى تثبيت قدم صدق را سابقا ذكر كرده أيم واختلاف در أو وآنچه
مختار خود ما است به اندازه مقتضاى حال مشروح شد ( 1 ) ديگر به تكرار نبايد
پرداخت .
هامش
( 1 ) ذيل ( وان يثبت لي قدم صدق ) ج 2 ص 53 .