( الحمد لله على عظيم رزيتى )
ج - حمد مر خداى را بر مصيبت بزرگ من .
ش - تكرار اين كلام بر سبيل التفات غيابى به جهت تنصيص بر ثبات در مقام
حمد بر اين مصيبت است ، علاوة بر اينكه تصريح به بزرگى اين خطب هائل ورزء
عظيم در أو شده ، وافتنان وتلون در وجوه حمد وانحاء ستايش واظهار استسلام
وانقياد براي أوامر إلهية - كه أكمل صفات مؤمنين وأحسن حالات متقين است -
نيز در أو شده .
( اللهم ارزقني شفاعة الحسين عليه السلام يوم الورود )
ج - بار الها روزى كن مرا شفاعت حسين عليه السلام در روز قيامت .
ش - اخبار داله بر شفاعت أئمة وخصوصا سيد الشهداء بسيار است ، وما اشاره
به اين باب در سابق كرده أيم ( 1 ) وبيش از اين مجال ذكر نيست .
ورود : در أصل لغت چنانچه از كتب فن استفاده مىشود آمدن بسر چشمه
وجاى آبست ومقابل آن صدور است .
ويوم الورود : قيامت است به جهت آنكه بر خداى تعالى وارد مىشوند وبه محضر
حكم وسلطنت قاهره أو حاضر مىشوند يا ملاحظه اينكه بر مشرعه رحمت إلهية
مؤمنين را آن روز ورودى است يا به جهت اينكه همه خلق به حكم ( وان منكم الا
واردها ) [ 71 مريم 19 ] در جهنم ورود مىكنند ، ناجيان بيرون مىروند وعاصيان
مىمانند . والله أعلم .
هامش
( 1 ) ذيل ( يبلغني المقام المحمود ) ج 2 ص 55 .