واشاره به اين مقام كرده آنكه گفته :
گر آسوده در مبتلا مىپسندد
پسنديدم آنچه أو خدا مىپسندد
چرا دست يازم چرا پاى كوبم
مرا دوست بي دست وپا مىپسندد ( 1 )
وچون أئمة عليهم السلام هميشه اتباع خود را به مقامات عاليه دعوت كنند ، وبه مراتب
بلند عموم شيعه را به قرائت اين دعا كه ترجمان مقام راضيان است وشكر بر مصيبت
را مشتمل است امر فرموده اند ، هم مگر از بركات اين دعاى مبارك به اين مقام ارجمند
ورتبت بلند فائز شوند .
هامش
( 1 ) گر آسوده گر مبتلا مىپسندد
چه خوشتر از اين كو به ما مىپسندد
همو دشمنان را عطا مىفرستد
همو دوستان را بلا مىفرستد
ندانيم ناخوش كدام است يا خوش
خوش است آنكه بر ما خدا مىپسندد
چرا دست يازم چرا پاى كوبم
مرا خواجة بيدست وپا مىپسندد
خطاى من اى دوست بر من چه گيرى
مرا عفو أو با خطا مىپسندد
طبيبا بدرمان دردم چه كوشى
مرا در داد بي دوا مىپسندد
نشاطا توانا وبينا است يارت
برو ناتوان باش تا مى پسندد