ودر زيارة عاشورا مى گوئى سلام بر تو اى بنده اى كه در مقام
عبوديت لقب أبا عبد الله گرفتى ، وسلام بر تو اى فرزند رسول خدا ( ص ) واى
فرزند علي ( ع ) . . .
ودر زيارة امام زمان ( عج ) مى خوانيم :
" السلام عليك حين تقرء وتبين ، السلام عليك حين تصلى وتقنت ،
السلام عليك حين تركع وتسجد ، السلام عليك حين تهلل وتكبر " ( 1 ) .
ودر جائى كه عاشقان مجازى با اظهار محبت هاى پيوسته خود وذكر
صفات برگزيده معشوقشان لذت مى برند به اميد آنكه مورد تفقد ودل جوئى
قرار گيرند .
جا دارد كه عاشقان حقيقي أهل بيت وسوختهگان عشقشان با تكرار
نام ونشان معشوقشان عشق ورزيده به اميد دميدن صبح سعادت ، وبا قبول
يك سلام ودرودشان مورد عنايت قرار گيرند ، ومس وجودشان به طلاى
ناب محمد ( ص ) وآل أو مبدل گردد .
ت - 14 - ص 167 - سطر 17 .
اين شعر نسبت داده شده به عمر بن الخطاب ( 2 ) وبعض هم نسبت
داده اند به أبو فراس همام الفرزدق . ( 3 ) .
ودست سياست جرئت داده است علماء عامه را كه در مقابل ظاهر آية
شريفه وتصريح زيادى از علماء آنها مثل فخر رازي ( 4 ) وقرطبى ( 5 ) وو . . .
وروايات فراوانى كه ادعاء تواتر واجماع بر آنها شده كه حسن وحسين
فرزندان رسول خدا ( ص ) هستند .
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ج 53 / 171 رقم 5 باب ما خرج من توقيعاته .
( 2 ) جامع الشواهد : ص 91 .
( 3 ) خزانة الأدب : 1 / 300 .
( 4 ) تفسير فخر رازي ، 8 / 488 .
( 5 ) تفسير قرطبى : 4 / 104 ، ج 7 / 31 .