مثل ما أوذيت " ( 1 ) يعنى اذيت نشده پيغمبرى چنانچه من اذيت شدم اشاره به اين
معنى باشد ، چه در هيچ أمتي گناهى به بزرگى گناه اين أمت مثل غصب خلافت
وايذاء فاطمه عليها السلام وقتل سيد الشهداء عليه السلام وساير بلايائى كه بر أئمة عليهم السلام وارد
كردند نشده بود ( 2 ) ، پس هيچ پيغمبرى به قدر اين پيغمبر مكرم اذيت نشده .
حاصل سخن اينكه بايد انسان حال خود را بر وجهي كند كه در آن وقت مرضى
امام باشد ، نه مايه آن جناب تا در كلمه سلام راستگو باشد ، پس بايد دل
را به آب توبه شست وشو كند ، وأشك ندامت از ديده فرو ريزد ، وآن گاه به
سلام امام اقدام كند .
غوطه در أشك زدم كه أهل طريقت گويند
* پاك شو أول وپس ديده بر آن پاك انداز
والا در ابتداء سخن با امام خود دروغ گفته وغدر كرده ، اين معنى بي توفيق
خداوند وخلوص نيت محال است ، رزقنا الله ذلك به محمد وآله .
مقام دوم
در لفظ أبو عبد الله است
بدان كه اين كلمه مباركه كنيه است ، وكنيه مأخوذ از كناية است كه بمعنى بردن
هامش
( 1 ) ما أوذى أحد مثل ما أوذيت كنز العمال 3 / حديث 5817 و 5818 عن الحلية
وابن عساكر عن جابر . . . وكنز العمال 11 حديث 32160 و 32161 وجامع الصغير
ص 343 .
( 2 ) ان الذين يؤذون الله ورسوله ، قال : نزلت فيمن غصب أمير المؤمنين حقه
وأخذ حق فاطمة وآذاها وقد قال النبي من آذاها في حياتي كمن آذاها بعد موتى . . .
بحار الأنوار 17 / 27 .