إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ
خداوند به زبان مظهر خودش محمّد صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام وعدهى حق و راستى بشما داده است .
وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَ ما كانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ
و او به شما آن وعده را داد و شما خلاف كرديد ، و من نسبت به شما تسلّط و اجبارى نداشتم .
إِلَّا أَنْ دَعَوْتُكُمْ
استثناء منقطع است ، يعنى من كار مهمى نكردم بلكه تنها شما را فرا خوانده و كفر و عصيان را برايتان زينت دادم .
فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلا تَلُومُونِي
شما مرا اجابت كرديد ، پس مرا سرزنش نكنيد ، چه من دشمن شما بودم ، و دشمنى من با شما چيز پنهانى نبود ، و هر كس گفتهى دشمن را بپذيرد او سرزنش مىشود ، نه اين كه دشمن ، علاوه بر اين آن كسى كه به بدى يا به چيزى كه ضرر و نفعش را نمىداند فرا خوانده شده سرزنش مىشود كه چرا اجابت كرده و به حرف دشمن گوش فرا داده است .
وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ ما أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَ ما أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِما أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ
خود را سرزنش كنيد ، نه مرا ، كه نه من امروز مصرخ ( دادرس ) شمايم و نه شما دادرس من .
و از اين كه شما مرا در طاعت با خدا شريك قرار مىدهيد يا مرا با على عليه السّلام در ولايت شريك مىسازيد بىزارم و از كار شما