دارد و از وعدهى قهر و عذاب خدا مىترسد ،
و البتّه فتح و پيروزى ( بر حسب وعدهى ما ) نصيب رسولان الهى است و نصيب هر ستمگر و جبّار هلاكت و حرمان است ،
از عقب هر گردنكش عنود آتش دوزخ خواهد بود و آبى كه مىآشامد در دوزخ آب پليد چركين است ،
كه آن آب پليد را پيوسته مىآشامد و هيچ گواراى او نشود و از هر جانب مرگ به وى روى آور شود ولى نميرد تا دايم در عذاب سخت معذّب باشد ،
مثل اعمال كسانى كه به خدا كافر شدند به خاكسترى مىمانند كه در روز تندباد شديد بباد فنا رود و از همهى كوشش خود هيچ نتيجهاى نبرند اين همان ضلالت و حسرت دور از طريق نجات است ،
اى ( بشر ) ندانستى خدا آسمانها و زمين را به حقّ آفريده و براى مقصود بزرگى خلق كرده است و اگر بخواهد جنس بشر همه را در زمين نابود مىسازد و خلقى ديگر از نو مىآفريند .
و اين كار اصلا بر خدا دشوار نيست ،
روزى كه مردم از قبرها برانگيخته به پيشگاه خدا حاضر شوند در آن روز ضعيفان به گردنكشان گويند : ما در دنيا تابع رأى شما بوديم آيا امروز هم ما را از عذاب خدا كفايت خواهيد كرد ؟ جواب دهند : كه اگر ما را از خدا سعادت هدايت بود ما هم شما را هدايت مىكرديم ، اكنون هر چه جزع و التماس كنيم يا صبر و تحمّل يكسان است و هيچ از عذاب گريزگاهى نداريم .
تفسير
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا
ذكر بازگشت به دين و ملّت آنان براى اين است كه آنها معتقد بودند كه رسولان عليهم السّلام قبل از اظهار رسالت بر