ترجمه :
( 14 / 12 - 8 )
و باز موسى براى اتمام حجّت به قوم خود گفت اگر شما و همه اهل زمين يكمرتبه كافر شويد خدا از همه بىنياز است ، ( او محتاج عبادت و شكر خلق نيست بلكه بندگان به طاعت و شكر خدا محتاجند تا بدينوسيله به كمال سعادت و نعمت برسند )
آيا به شما نرسيده اخبار پيشينيان شما مانند قوم عاد و ثمود و قوم بعد از اينها كه همه در گذشتند ، و جز خدا كسى به احوالشان آگاه نيست هنگامى كه پيامبرانشان آيات و معجزات روشن بر آنها آوردند از تعجّب و خشم دست به دهان فروبرده مىگفتند كه ما به هر چه شما پيامبران مأمور آن هستيد كافريم و هم به آنچه شما دعوت مىكنيد ( از خدا و قيامت و بهشت و دوزخ و ساير گفتارتان ) در همه شك داريم ،
رسولان در جواب آنها گفتند آيا ( در هر چه شك كنيد ) در خدا هم كه آفرينندهى آسمانها و زمين است شك توانيد كرد ( اى بيچارگان گمراه ) خدا شما را به مغفرت و آمرزش از گناهانتان مىخواند و مىخواهد از تعجيل به عقوبت عصيانتان برهاند ( و لايق لطف و رحمت خود گرداند ) و به اجل معيّن ( و عمر طبيعى ) برساند باز كافران گفتند ما شما پيغمبران را مثل خود بشرى بيشتر نمىدانيم كه بدعوى نبوّت مىخواهيد ما را از آنچه پدران ما مىپرستيدند منع كنيد ( و اگر به راستى پيغمبر هستيد ) براى ما حجّت و معجزى بياوريد .
رسولان باز به كافران پاسخ دادند كه ، آرى ما هم مثل شما بشرى بيش نيستيم و ليكن خدا هر كس از بندگان را بخواهد به نعمت نبوّت منّت مىگذارد ( و بوحى خود برمىگزيند ) و ما را نرسد كه آيت و معجزى الّا به اذن و دستور خدا بياوريم . مؤمنان بايد به خدا در هر حال توكّل كنند .
و چرا به خدا توكّل نكنيم ؟ در صورتى كه خدا ما را به راه راست هدايت فرموده و البتّه به آزار و