حقّى را مىگيرد ، او براى ماست زيرا كه خداى عزّ و جلّ ما را حجّت بر مقصّرين و معاندين و مخالفين و نااميدها و گناهكارها و ستمگرها از جميع عالم ، قرار داده است .
اى مردم من به شما انذار مىكنم كه من رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به سوى شما هستم كه رسولان قبل از من گذشته و رفتهاند آيا اگر من بميرم يا كشته شوم شما به اعقابتان بر مىگرديد ؟ و هر كس به آيين پيشينش برگردد به خدا ضرر نتواند زد و خدا شاكرين را پاداش خواهد داد
وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ
. « 1 » آگاه باشيد كه علىّ ( ع ) موصوف به صبر و شكر است ، پس از او فرزندان من از صلب او .
اى مردم بر خدا منّت نگذاريد كه اسلام آوردهايد ، پس خدا غضب مىكند بر شما و عذابى از جانب خدا به شما مىرسد كه او در كمين است .
اى مردم پس از من پيشوايانى مىآيند كه دعوت به آتش مىكنند و روز قيامت يارى نمىشوند . اى گروه مردم خدا و من از آنان بيزار هستيم ، اى مردم آنها و پيروانشان و يارانشان در درك اسفل از آتش هستند و چه بد است جاى متكبّرين ، آگاه باشيد كه هم آنان اصحاب صحيفه « 2 » هستند پس هر كس از شما به صحيفهاش نگاه كند ، ( و فرمود : بر ذهن مردم اين معنى و صحيفه خطور نكرد مگر جماعت اندكى كه سازنده و نويسندهء صحيفه بودند ) اى مردم من كتاب « قرآن » را پيشوا و ما ترك خود ، پس از خود تا روز قيامت گذاشتم و من تبليغ كردم آنچه را كه به تبليغ آن مأمور خود تا روز قيامت گذاشتم و من تبليغ كردم آنچه را كه به تبليغ آن مأمور بودم تا بر هر حاضر و غايبى و بر هر كس كه شاهد باشد يا نباشد ، به دنيا
هامش
( 1 ) سورهء آل عمران ( 3 ) ، آيهء 44 .
( 2 ) اصحاب صحيفه : آن دسته از كاتبان وحى بودند كه آيات وحى را به طور ناقص يا كامل مىنوشتند ولى هيچكدام احاطهء كلّى بر تمام وحى از نظر ظاهر و باطن ، مانند علىّ ( ع ) نداشتند چنان كه خود در نهج البلاغه ، خطبه « در صفت خلق آدم » اين موضوع را تصريح فرموده است .