اگر با تعمق در تاريخ آن زمان بنگريم خواهيم ديد كه در ظرف چند
روز از عراق به شام وبالعكس رفته وبر مى گشتند ، وبا ملاحظة تاريخ
شواهد زيادى پيدا مى شود كه با شترهاى ذلول جماز واسبهاى عربي
تند تاز مسافتهاى طول ودراز را در اندك مدتي طي مى كرده اند ، وشواهد
بسيارى در تاريخ وجود دارد كه در ظرف ده روز وهشت روز وبلكه يك
هفته از عراق به شام واز شام مراجعت به عراق مى كرده اند .
مى توان از مسلمات تاريخ بشماريم كه امام روز هشتم ذي الحجة
سال 61 هجرى از مكة به طرف عراق به حركت آمده ، ومسافت ما بين مكة
وكوفه در حدود 380 فرسخ مى باشد .
از قرائن زياد معلوم مى شود كه امام در مسير با سرعت زياد حركت
نمى فرمود ، ودر أثناء راه هر كه را كه صلاح مى دانست به يارى خويش
دعوت مى فرمود ، وپس از رسيدن حربن يزيد رياحي به حضور آن
حضرت دو روز سر راه را برايشان گرفت ، وروز دوم محرم سال 61 هجري
وارد كربلا شدند ، وآن مسافت طولانى از مكة تا كربلا را در حدود بيست
وچهار روز طي فرمودند ، وروزى پانزده فرسخ راه را به آسانى طي كرده اند .
همچنين در بسيارى از كتب معتبره تصريح شده كه اسراء أهل بيت
روز أول ماه صفر سال 61 وارد شام شده اند ، از جمله أبو ريحان بيرونى
متوفى سال 440 هجري است كه در كتاب الآثار الباقية گويد :
" در روز أول ماه صفر سر حسين ( عليه السلام ) را به دمشق وارد كردند ويزيد
آن سر را پيش روى خود گذاشت وبا چوبى كه در دست داشت به لبهاى
آن حضرت مى زد و . . . " ( 1 )
هامش
1 - الاثارا لباقية : 331 .