گفتارى پيرامون أربعين آن حضرت
در ميان شيعه روز أربعين سيد الشهداء ( عليه السلام ) ، كه روز بيستم ماه صفر
است شهرت بسيار دارد ، عموما آن روز را روز ورود أهل بيت ( عليهم السلام ) پس
از رهايى از اسارت شام به كربلا مى دانند ، واز أئمة ( عليهم السلام ) زيارة
مخصوصى براي آن روز وارد شده است .
از علماء امامية تا قرن هفتم هجري هيچ كس در اين مورد شبهه
واشكالى وارد نكرده است ، اولين كسى كه در اين زمينه سخن گفته واستبعاد
كرده سيد اجل رضى الدين علي بن طاووس قدس سره در كتاب اقبال
الاعمال مى باشد .
مرحوم سيد بن طاووس كه از علماى قرن هفتم هجري است در
كتاب " لهوف " گويد :
" آنگاه كه خاندان امام حسين ( عليه السلام ) از شام باز گشته وبه عراق
رسيدند ، به راهنماى كاروان گفتند : ما را از راه كربلا ببر ، آنان حركت كردند
تا به قتلگاه رسيدند ، ديدند جابر بن عبد الله أنصاري وجمعى از بني هاشم
ومردانى از أولاد پيامبر براي زيارة قبر امام حسين ( عليه السلام ) آمده اند ، پس
همگى به يك هنگام در آن سرزمين گرد آمدند وبا گريه واندوه وسينه زنى
با هم ملاقاة كردند ، ومجلس عزائي كه دلها را جريحه دار مى كرد برپا
نمودند وزنانى كه در آن نواحي بودند جمع شدند وچند روزى به همين
منوال گذشت " . ( 1 )
فقيه ابن نما در مثيرالاخران گويد :
هامش
1 - لهوف : 86 .