صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 35

مساهمون: الشيخ جواد القيومي

ص٣٥

آغاز شد ومخفيانه به تجهيز وجمع آورى نفرات مى پرداختند ، تا آنكه شب جمعه پنجم ربيع الثاني سال شصت وپنج هجرى فرا رسيد ، در آن شب به سوى تربت پاك امام حركت كردند وهنگامى كه به كنار قبر آن حضرت رسيدند گفتند : پروردگارا ما فرزند پيامبر را يارى نكرديم گناهان گذشته ما را بيامرز وتوبه ما را بپذير ، به روح حسين وياران راستين وشهيد أو رحمت فرست ، ما شهادت مى دهيم كه بر همان عقيدة هستيم كه حسين بر سر آن كشته شد ، پروردگارا اگر گناهان ما را نيامرزى وبه ديده رحم وعطوفت به ما ننگرى زيانكار وبدبخت خواهيم بود . پس از پايان اين صحنه شورانگيز به سمت شام حركت كردند ودر سرزمينى به نام " عين الوردة " با سپاه شام روبرو شدند وپس از سه روز نبرد سخت سرانجام شكست خورده وجز عده كمي از آنان بقيه به شهادت رسيدند . دومين جنبشى كه به خونخواهى امام به انجام رسيد انقلاب مختار بود ، أو ابتدأ به خاطر همكارى با مسلم بن عقيل به زندان افتاد ، سپس با وساطت از زندان آزاد شد ، وبا شعار " يا لثارات الحسين " دست به انقلاب زد ، مختار قاتلان امام را سخت مورد تعقيب قرار داد وبه هلاكت افكند ، بطورى كه ظرف يك روز دويست وهشتاد نفر از آنان را كشت وخانه هاي سران جنايت كار فرارى را ويران ساخت . البتة تنها اين دو جنبش از انقلاب امام سرچشمه نگرفتند ، بلكه در تاريخ انقلابهاى بسيارى را مى توان يافت كه از آن نشأت گرفته است ، حتى بنى عباس انقلابشان را بر عليه بنى أمية بعنوان انتقام از خون آن حضرت قلمداد مى كردند .