ابو هريره روايت كرده است كه : « فاتحة الكتاب » هفت آيه دارد ، اوّل آن «
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
» است .
و امّ سلمه گفت : رسول ( ص ) خدا اين سوره را خواند و «
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
» را يك آيه به شمار آورد ؛ ازاينرو ، اختلاف است كه آيا «
بِسْمِ اللَّهِ . . .
» به تنهايى يك آيه مىباشد ؟ يا با آيهء بعد يعنى «
الْحَمْدُ لِلَّهِ . . .
» آيهء واحدى محسوب مىگردد .
مسلمانان به اين مطلب اجماع دارند كه آنچه بين دو جلد است كلام خدا است و آن را مىنويسند و اثبات مىكنند در حالى كه آنان سعى فراوان داشتند كه هيچ چيز اضافى در قرآن نباشد ؛ حتى آمين « 1 » در قرآن نوشته نشده است . منقول از كلام بيضاوى .
از امير المؤمنين ( ع ) نقل شده است كه : «
بِسْمِ اللَّهِ
» از سورهء فاتحه است و پيامبر خدا ( ص ) آن را مىخواند و يك آيه از يك سوره به شمار مىآورد .
از حضرت صادق ( ع ) روايت شده است كه : چه مىشود اينها « 2 » را ؟ ! خدا آنها را نابود كند ! كه قصد بزرگترين آيهء كتاب خدا را نمودند و گمان كردند كه اگر آن را اظهار كنند ؛ بدعت است ! از حضرت باقر ( ع ) روايت شده است كه فرمود : آنها بهترين آيهء كتاب خدا را كه «
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
» باشد ، دزديدند .
از معصومين - عليهم السّلام - اخبار چندى رسيده است كه در همهء آنها مردم را به گفتن « بسمله » در آغاز هر كار كوچك يا بزرگ ، ترغيب كردهاند ؛ تا خداوند ايشان را ، در آن امر بركت دهد . نيز از
هامش
( 1 ) نزد اهل سنت مستحب است در نماز بعد از «وَ لَا الضَّالِّينَ» كلمهء « آمين » گفته شود .
( 2 ) مقصود اهل سنت است كه گفتنبسم اللّه را در سورهء حمد در نماز بدعت مىدانند .