بدون هيچ حادثهاى به آن شهر رسيد . اما قبل از اينكه بتواند آنجا را ترك كند محمد حسين خان قاجار آن شهر را تصرف نمود . تركمنها كه در لشگركشى قاجار شركت كرده بودند نهتنها با تحويل دادن امتعهء اين بازرگانان انگليسى حاضر نشدند بلكه درخواست نمودند كه خود بازرگانان را براى گلهبانى به آنها تسليم كنند . در هر صورت خان قاجار هانوى را از اين سرنوشت شوم نجات داد و به او اجازه داد كه از استرآباد خارج گردد . هانوى بعدا تصميم گرفت براى گرفتن حق خود شكايت نزد نادر شاه برد .
پس از عبور از مازندران كه با نهايت اشكال و سختى انجام گرفت به لنگرود رفت . در آنجا التون به او كمك كرده و برشت رفت و در آنجا خود را براى سفر بعدى حاضر نمود . هانوى بسلامت باردوگاه سلطنتى به همدان رسيد و فورا به او فرمانى براى استرداد و اعادهء امتعهاش داده و مخصوصا در فرمان ذكر شده بود كه در صورت از بين رفتن امتعه بهاى آن را بپردازند ، بدين جهت مسافرت دوم او باسترآباد ضرورت پيدا كرد . هانوى در آنجا ناظر مجازات وحشتناكى شده كه نسبت بياغيان به عمل آمده بود و شخصا دو هرمان را كه از سرهاى بريده تشكيل شده بود ديده است .
بسته شدن تجارت بريتانيا از راه درياى خزر 1746
حكومت روسيه بىجهت بر اثر عمليات التون دچار هراس شد و اولين قدمى كه در مقابل آن برداشت جلوگيرى از حمل امتعهاى بود كه از راه روسيه براى او فرستاده مىشد .
كمپانى روس به اين انگليسى خيره سر مبالغ زيادى پول داد تا ايران را ترك كند ، ولى نتيجهاى نگرفت . التون در جواب فرمانى را كه در سال 1745 از نادر شاه گرفت و خروج او را منع نموده بود نشان داد .
در سال بعد دولت روسيه اعلاميهاى منتشر ساخته و به كلى تجارت بريتانيا را از راه خزر قدغن نمود و علت آن را طرز رفتار التون خاطر نشان كرده بود . اين عمل يك ضربهء مهلك به قمارى بود كه انگليسىها شروع كرده بودند . در سال بعد پس از قتل نادر شاه