تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 275

مساهمون:

ص٢٧٥

طلوع نادر

هنگامى كه در مازندران مركزى براى مقاومت نهضتى پديد آمد پايدارى ايرانيان در مقابل متجاوزان افغان و ترك شديدتر شد . چيزى نگذشت كه سردارى جدى و داهى به نام نادر قلى در رأس نهضت قرار گرفت . وى از ايل آذربايجانى ( قزلباش ) افشار بود . بخشى از اين ايل را شاه اسماعيل اول از آذربايجان به خراسان كوچانده بود . نادر قلى در سال 1688 م . - 1100 ه . در خراسان در خانواده‌اى گمنام و فقير كه كار اعضاى آن دباغى بود به دنيا آمد . نادر قلى هجده ساله بود كه ازبكان خوارزم او و مادرش را اسير كرده به بردگى بردند . نادر از اسارت گريخت و پس از بازگشت به خراسان در دستجات جنگى فئودالهاى مختلف و از آن جمله در قشون ملك محمود سيستانى خدمت كرد و به مرور زمان چون سردارى با استعداد شهرت يافت . نادر در دوران جنگهاى خانگى كه از سال 1722 م . 1135 ه . در ايران حكمفرما بود - حتى رئيس دسته‌اى از راهزنان شد و بعد عدهء كثيرى از افراد ايل افشار و كردان خراسان را گردآورد و قلعهء كلات را تصرف نمود و مستحكم كرد و آن قلعه را دژ و پايگاه عمدهء خويش ساخت . در سال 1726 م . - 1139 ه . نادر قلى دعوت شاه طهماسب دوم را اجابت كرده به خدمت وى درآمد و به حكومت خراسان منصوب گشت . نادر ، شاه طهماسب ضعيف النفس و بىاراده را متقاعد ساخت كه فرمان قتل فتحعلى خان قاجار جد