زميندارى خود خواهم رفت .
بعد از جنگ كرنال ، تا وقتى كه نادر شاه از شاه جهانآباد حركت كرد ، ضرر و خسارتى كه به پادشاه و اهالى هندوستان از جواهر و نقدينه و اموال و اسباب و خرابى مزارع ، غير از خرابى خانهها رسيد ، نزديك به هفتصد و پنجاه كرور تومان بود .
ازين مبلغ ، نادر شاه معادل پانصد و بيست و پنج كرور تومان جواهر و اسباب ديگر همراه برد و صاحبمنصبان و سربازان نادر هم هفتاد و پنج كرور تومان بردند . مخارج قشون ، تا مدتى كه در آنجا بود ، با مواجب عقبمانده و انعام و آنچه [ كه ] در آتش سوخت و در مزارع خراب شد ، نزديك صد و پنجاه كرور تومان تخمين شد .
آنچه نادر شاه با خود برد از اين قرار است : جواهر از مال محمد شاه و ساير امراء صد و هشتاد و هفت كرور تومان و نيم .
طلاآلات و اسلحهء دسته مرصع و تخت طاوس و نه تخت مرصّع ديگر [ به ارزش ] شصت و هفت كرور و دويست و پنجاه هزار تومان .
مسكوك طلا و نقره ، صد و هشتاد و هفت كرور تومان و نيم .
ظروف طلا و نقره ، كه شكسته و سكّه زدند ، سى و هفت كرور و نيم .
پارچههاى نفيس قيمتى ، از هر قبيل ، پانزده كرور .
اسباب خانه و ساير اشياء قيمتى بيست و دو كرور و نيم .
اسلحه و توپ و غيره ، هفت كرور و نيم .
هزار فيل ، هفت هزار اسب ، ده هزار شتر ، صد خواجه ، صد و سى نفر نويسنده ، دويست نفر آهنگر ، سيصد بنّا ، صد نفر سنگتراش ، [ و ] دويست نفر نجّار از هندوستان [ با خود به ] همراه بردند .
نادر شاه فرمود ، نقشه قلعه و شهر شاه جهانآباد را كشيدند و به اين ارباب صنايع ، اسب و باركش آنچه براى سفر آنها لازم بود ، با مبلغ معيّن داده شد و اينها را به اين شرط برد كه مدت سه سال در قندهار هريك مشغول صنعت خود باشند . بعد از سه سال آزاد هستند ، ميل دارند برگردند ، ميل دارند بمانند ، ولى در عرض راه تا لاهور
ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 135
مساهمون: على اصغر عبد اللهى
ص١٣٥