باب اصناف مردم
1 - حمزة بن طيار گويد : حضرت صادق عليه السلام به من فرمود : مردم بر شش گونه هستند ، گويد عرضكردم : اجازه ميفرمائيد آن را بنويسم ؟ فرمود : آرى ، عرضكردم : چه بنويسم ؟ فرمود : بنويس اهل وعيد از اهل بهشت ودوزخ .
وبنويس : « و ديگران كه اعتراف كردند بگناهان خويش وبياميختند كردار خوب را با كردار بد » ( سورهء توبه آيهء 102 ) گويد : عرض كردم : اينها كيانند ؟ فرمود : وحشى ( كشنده حضرت حمزه بن عبد المطلب سيد الشهداء عموى پيغمبر اكرم « ص » ) از اينهاست ، فرمود وبنويس « و ديگران كه باميد خدايند يا عذابشان كند يا توبه شان بپذيرد » ( سوره توبه آيهء 106 ) .
وبنويس « مگر ناتوانان از مردان و زنان وكودكان كه نه چاره اى توانند و نه راه به جائى برند » كه نه چاره اى بسوى كفر دارند و نه راهى بايمان دارند « اينها را اميد است خداوند درگذرد از ايشان » ( سورهء نساء آيهء 98 - 99 ) . فرمود وبنويس اصحاب اعراف ، گويد : عرضكردم : اصحاب اعراف كيانند ؟ فرمود : مردمى كه كارهاى نيك و كارهاى بد آنها برابر باشد ، پس اگر آنها را بدوزخ برد بسبب گناهانشان است ، و اگر ببهشت برد رحمت اوست .
شرح - شش گروه كه امام عليه السلام فرمود : باعتبار اينست كه دستهء اول بر دو دسته شوند يك دسته اهل وعد ببهشت ، و يك دسته اهل وعيد بدوزخ كه بنا بر اين شش گروه ميشوند چنانچه از حديث بعد معلوم شود ، مجلسى عليه الرحمة گويد : اينكه فرمود : « اهل وعيد » يعنى اهل وعد ووعيد و از باب تغليب بذكر يكى