آن امامى است كه در سال 260 غايب شود ، سپس مانند شعله اى در شب تاريك فروزان شود ، اگر زمان او را درك كنى چشمت روشن شود .
23 - ام هانى گويد : ابا جعفر محمد بن على عليه السلام را ملاقات كردم و راجع به آيه « 15 و 16 سوره 81 » از آن حضرت سؤال كردم ، فرمود : خنس ( ستارگان غروبكننده ) امامى است كه در زمان خود هنگامى كه مردم از وجود او خبر ندارند [ برخى از علمش از مردم گرفته شود ] پنهان مىشود ، در سال 260 سپس مانند شعله درخشان در شب تار ظاهر مىشود ، اگر آن زمان را درك كنى چشمت روشن شود .
شرح - غيبت و ظهور امام زمان عليه السلام در اين دو روايت تشبيه بغروب و طلوع ستاره شده است كه در روز نهان و در شب آشكار مىشود ، و شب تار كنايه از فرا گرفتن ستم و جهالت است جهان بشريت را و سال 260 سال وفات امام حسن عسكرى و غيبت امام دوازدهم عليهما السلامست .
24 - ابو الحسن سوم ( امام هادى ) عليه السلام فرمود : هر گاه پيشواى شما [ دانش شما ] از ميان شما برداشته شود ، از زير پاى خود منتظر فرج باشيد .
شرح - اين روايت سه گونه معنى مىشود : 1 - هر گاه امام شما غايب شد ، هميشه و در هر حال مثل اينكه چيزى را به آسانى از زير پاى خود برميگيريد . انتظار فرج داشته باشيد ، اگر چه فرج و ظهور امام نزد خدا دور باشد ، 2 - هر گاه علوم و معارف دينى از ميان شما برخيزد و جهان را جهالت و بىخبرى فراگيرد بدانيد كه فرج نزديكست 3 - هر گاه امام شما غايب شود سر به زير اندازيد و گوشه گيرى و شكيبائى ورزيد كه شكيبائى كليد فرج و گشايش است .
25 - ايوب بن نوح گويد به حضرت رضا عليه السلام عرضكردم : من اميدوارم كه شما صاحب الامر
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 142
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٤٢