در غيبت اول جز شيعيان مخصوص از جاى آن حضرت خبر ندارند ، و در غيبت ديگر جز دوستان مخصوصش از جاى او خبر ندارند ( مقصود از دوستان مخصوص خادمان و اهل بيت آن حضرت و يا همان 30 نفرى است كه در سه روايت پيش ذكر شد ) .
20 - مفضل بن عمر گويد : شنيدم امام صادق عليه السلام ميفرمود براى صاحب الامر دو غيبت است ، در نخستين آنها بسوى خانواده اش مراجعت مىكند . و در ديگرى مردم ميگويند : هلاك شد و در كدام وادى افتاد : عرضكردم : اگر چنان شد . ما چه كنيم ؟ فرمود : هر گاه كسى مدعى امامت شد ، مسائلى از او بپرسيد كه مثل امام جواب دهد ( اگر پاسخ درست نگفت ، او امام نيست ) .
21 - ابو حمزه گويد : خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم و عرضكردم : صاحب الامر شمائيد ؟ فرمود نه ، گفتم : پسر شماست ؟ فرمود : نه . گفتم ، پسر پسر شما است ؟ فرمود : نه ، گفتم : پسر پسر پسر شماست ؟
فرمود : نه ، گفتم : پس او كيست ؟ فرمود : همان كسى است كه زمين را پر از عدالت كند ، چنان كه پر از ستم و جور شده باشد ، او در زمان پيدا نبودن امامان بيايد ، چنان كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در زمان پيدا نبودن رسولان مبعوث شد .
22 - ام هانى گويد : از حضرت ابا جعفر محمد بن على عليهما السلام راجع بقول خداى تعالى « سوگند بستارگان غروبكننده ، همان سيارات نهان شوند » 15 و 16 سوره 81 - « پرسيدم ، فرمود :
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 141
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٤١