عبد المطّلب در سمت راست پيامبر بود ، و فضل بن عباس سمت چپ ، و ابو سفيان بن الحارث پشت سر پيامبر و على عليه السّلام در جلو بود . نوفل بن حارث و ربيعة بن حارث و عبد اللّه بن الزبير بن عبد المطلب و عتبه و معتب ، دو پسر ابى لهب ، گرداگرد پيامبر بودند . همهء سپاه در جنگ گريختند و پشت به دشمن كردند ، مگر اين چند نفر كه ذكر كرديم .
مالك بن عباده غافقى در اينباره چنين سروده است :
لم يواس النبى غير بنى هاشم * عند السيوف يوم حنين
هرب الناس غير تسعة رهط * فهم يهتفون بالناس أين
ثم قاموا مع النبى على الموت * فأتو زينا غير شين
و ثوى ايمن الأمين من القوم * شهيدا فاعتاض قرّة عين « 1 »
« در روز حنين ، كسى غير از بنى هاشم همراه پيامبر نماند تا او را در برابر شمشيرها محافظت كند . همهء مردم فرار كردند ، به غير از آن نه نفرى كه فرياد مىزدند : به كجا فرار مىكنيد ؟ ! سپس ، همگى به همراه پيامبر براى مرگ ايستادند ، چه كار نيكويى انجام دادند و زينت شدند . از اين گروه ، أيمن امين شهيد شد و نور چشمى گرديد . »
هامش
( 1 ) . الارشاد ، ج 1 ، ص 140 - 139 .