غزوه حنين
شيخ مفيد در كتاب الارشاد مىگويد : غزوهء حنين وقتى اتفاق افتاد كه پيامبر با سپاه انبوهش در آن محل بودند . پيامبر به همراه ده هزار مرد جنگى از مسلمانان به سوى حنين حركت كردند . بيشتر مسلمانها ، به دليل كثرت سپاهيان و اسلحههاى فراوان خود ، گمان مىكردند كه آنها ديگر شكست نخواهند خورد . ابو بكر آن روز از كثرت جمعيت بسيار شاد بود و مىگفت : امروز شكست نخواهيم خورد . ولى مطلب در حنين به خلاف آن چيزى شد كه فكر مىكردند .
وقتى كه با مشركين وارد جنگ شدند ، سپاه اسلام شكست خورد و از ايشان كسى با پيامبر باقى نماند ، مگر ده نفر ؛ نه نفر از بنى هاشم بودند و دهمين نفر هم أيمن ابن ام ايمن بود . أيمن نيز كشته شد و فقط نه نفر از هاشميان باقى ماندند تا اينكه لشكر شكستخورده به سوى پيامبر بازگشتند و ايشان توانستند به يكباره بر مشركين حمله كنند .
اين آيه در همين باره و دربارهء غرور و اعجاب ابى بكر به خاطر كثرت مسلمين ، نازل شد :
« يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ »
« 1 »
منظور از مومنين على عليه السّلام است و كسانى كه به همراه ايشان از بنى هاشم باقى ماندند و آنها در آن روز هشت نفر بودند ؛ عباس بن
هامش
( 1 ) . توبه / 26 - 25 .