ضعيفى نيز وجود دارد كه مىگويد : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در ماه ربيع الاخر با حدود دويست نفر از اصحابشان براى اعتراض و نبرد با بزرگان قريش كه در ميان آنان امية بن خلف بود ، حركت كردند . در مدينه نيز سائب بن عثمان بن مظعون را به جاى خود گمارد . نبردى صورت نگرفت و پيامبر به سلامت بازگشت .
غزوهء العشيره
واژهء العشيره مصغر واژه العشره است . العشيره مكانى بود كه بنى مدلج براى برداشت آب از آن استفاده مىكرد . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در ماه جمادى الاول در حالى كه شانزده ماه از هجرت ايشان به مدينه مىگذشت ، با صد و پنجاه نفر مرد جنگجو ، به قصد العشيره از مدينه خارج شدند .
نظر ضعيفى در اينجا وجود دارد كه مىگويد : ياران پيامبر دويست نفر مرد جنگجو بودند و همراه ايشان نيز 30 شتر بود .
در اين جنگ نيز پرچمدار لشكر اسلام حمزه عليه السّلام بود . روشن است كه هدف پيامبر از حركت به سوى العشيره ، كاروان قريش بود كه اجناس و كالاهاى خود را براى تجارت ، از مكه به سوى شام مىبردند ، اما براى دست يافتن به آن كاروان ديگر دير شده بود .
پس پيامبر و يارانش بقيهء جمادى الاول و چند شب از جمادى الاخر را در آنجا ماندند ، سپس با بنى مدلج و همپيمانانشان از بنى ضمره وداع كردند .
از عمار بن ياسر چنين روايت شده است : من و على بن ابى طالب عليه السّلام در غزوه عشيره همراه هم بوديم . بعضى از بنى مدلج در همان محلى كه