سريّه به جنگهايى گفته مىشود كه حد اكثر چهارصد نفر براى جنگ با دشمن فرستاده مىشد . « 1 »
مطرزى در كتاب المغرب مىگويد : واژهء « سرى » به معناى حركت مخفيانه و پنهانى در شب است و واژهء « اسرى » نيز مانند آن مىباشد ؛ جمع سريه « سرايا » مىشود كه به معناى حركت مخفيانه است . شايسته است بگوييم كه سريه از « استراء » به معنى انتخاب گرفته شده و چون تشكيلدهندگان سريه افرادى انتخابى از يك لشكر هستند ، از تعداد آنها صحبتى به ميان نيامده ، ولى بعضى گفتهاند كه نه نفر و بيشتر از آن را سريه مىگويند ، امّا طليعه گروهى متشكل از سه يا چهار نفر هستند كه گروه شناسايى را تشكيل مىدهند . « 2 »
ابن حجر در كتاب ملتقطات مىگويد : سريّة آن است كه در شب خارج مىشود و سارية آن است كه در روز خارج مىشود . سريه گروهى از لشكر است كه تعداد آن از صد الى پانصد نفر است و بيشتر از پانصد نفر را منسر مىگويند . بيشتر از هشتصد نفر را جيش و بيشتر از چهار هزار نفر را جحفل مىگويند . خميس به معناى لشكر بزرگ است . « 3 »
غزوهء ودان
اين جنگ به غزوهء الابواء نيز معروف است . ابواء روستايى از روستاهاى مدينه است كه قبر آمنه مادر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آنجاست . ابواء و ودان هر دو
هامش
( 1 ) . سبل الهدى و الرشاد ، ج 6 ، ص 4 .
( 2 ) . المغرب فى ترتيب المعرب ، ص 251 .
( 3 ) . فتح البارى ، ج 8 ، ص 45 .