عباس نفرين كرد و از خدا خواست كه آنها را از هم پراكنده سازد ، و هيچكس قبرهاى برادرانى از يك مادر به اين پراكندگى و تشتت نديده است .
اما معبد بن عباس كه كنيهاش ابو عباس است در زمان رسول خدا ( ص ) به دنيا آمد و هيچ چيز در مورد او ننوشته شده است و حضرت على ( ع ) او را والى مكه قرار داد و در افريقيه كشته شد همانطوركه گفتيم .
اما كثير بن العباس كه كنيهاش ابو تمّام بوده است كه قبل از وفات پيامبر ( ص ) ، به چند ماه در سال دهم هجرت به دنيا آمد ، و فقيه و فاضل و باهوش بود ، و او كسى است كه در اطراف كفن سرور زنان عالم ( س ) نوشت « تشهد أن لا إله إلا اللّه و أن محمدا رسول اللّه »
اما تمّام بن عباس در زمان رسول اللّه به دنيا آمد و از پيامبر اين را نقل كرده كه فرمودند : « بر من وارد نشويد در حالى كه دندانهايتان زرد است ، مسواك بزنيد اگر مىتوانستم و مشقتى بر امت من نبود آنها را دستور مىدادم به مسواك زدن در هر نماز .
و تمّام در زمان امير المؤمنين ( ع ) والى مدينه بود كه قبل از او سهل بن حنيف والى آنجا بود كه به عراق رفت . سپس او را عزل كرد و به نزد خويش آورد ، و سپس ابو ايوب انصارى را والى كرد . سپس ابو ايوب به نزد على رفت و فرد ديگرى از انصار را والى آنجا قرار داد و همچنان والى بود تا زمان شهادت حضرت على ( ع ) و تمّام داراى شدتى بود بسيار برتر از ديگران .
و از زبير بن بكّار آمده كه گفت : براى عباس 10 فرزند بود كه شش تن از آنها از ام فضل امامة دختر حارث هلالى بود ، عبد اللّه بن يزيد هلالى
كحل البصر في سيرة سيد البشر ( سيره و صفات پيامبر اعظم ص ) ( فارسى ) — صفحة 159
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١٥٩