بسم اللّه الرحمن الرحيم الحمد للّه ربّ العالمين و العاقبة للمتّقين ، و الصلاة و السلام على انبيائه و اوليائه خير خلقه ، و على آلهم و اصحابهم الطيّبين الطاهرين .
( 1 ) بدان - اعزّك اللّه فى الدارين 259 - كه درين هژده رساله سخن علما و حكما و مشايخ مستوفى گفته شد ، و درين دو رساله كه مىآيد سخن اهل وحدت تقرير خواهد شد .
( 2 ) اى درويش ! سخن اين دو رساله به سخنان آن رسالههاى ديگر نمىماند ، بهغايت دور از يكديگراند ، چنانكه هرچه آن قوم اثبات كردهاند ، و آن را عين الحقيقة نام نهادهاند ، اين قوم مىگويند كه جمله خيال است ، و آن قوم اهل خيالاند .
( 3 ) اى درويش ! سخن بىميل آن است كه هيچ قوم بايد كه عيب يكديگر نكنند ، و جمله يكديگر را معذور دارند ، از جهت آنكه اين وجود وجودى پرعظمت و پرحكمت است ، و هيچكس اين وجود را كما هى درنتواند يافت .
( 4 ) اى درويش ! در خلقت و آفرينش مگسى چندان حكمت تعبيه است ، كه اگر حكيمى سالها در حكمت يك مگس فكر كند ، به تمامت حكمتهاى وى نتواند رسيد ، با آنكه مگس خلق الساعه است . انديشه كن اين كارخانه چهكار باشد كه خار و خاشاكش چنين است . هركس را بهقدر مرتبهء خود ازين وجود چيزى دادهاند
« كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ » *
. 260