مىدهى ؟ فرمود : بنشين ، دراين جا غير از تو كسى نبوده است كه سخن بگويد ، برترى تو بر او نيست مگر بخاطر سابقهاى در اسلام يا تقوا . »
3 - حفص بن غياث مىگويد : برخى از برادرانم به من نوشتند كه از امام صادق عليه السلام دربارهء مسائلى از سيره سؤال كنم . پس سؤالاتى نوشتم و از جمله اين سؤال بود : به ما بگوئيد در صورتى كه ارتش به سرزمين كفّار حمله كردند و غنايمى گرفتند ، سپس گروه ديگرى از سربازان نيز به آنها پيوستند پيش از آنكه آنان به دارالاسلام برگردند ولى اين گروه بعدى با دشمن نجنگيدند تا اينكه به دارالاسلام برگشتند ، آيا اين گروه دوم هم در غنايم شريك است ؟ فرمود : « آرى . « 1 » »
4 - هلال بن مسلم از جدّش روايت مىكند كه : من شاهد بودم كه اموالى را در هنگام شب نزد حضرت على عليه السلام آوردند . حضرت فرمود :
« اقسموا هذا المال . فقالوا : قد أمسينا يا أمير المؤمنين ، فأخّره إلى غدٍ ، فقال لهم :
تتقبّلون أنّي أعيش إلى غد ؟ قالوا : وماذا بأيدينا ؟ قال : فلا تؤخّروه حتّى تقسّموه » « 2 » .
« اين مال را تقسيم كنيد . » گفتند : يا اميرالمؤمنين ! اكنون شب است ، ( كار تقسيم را ) تا فردا به تأخير بيندازيد . امام عليه السلام به آنان فرمود : « آيا شما باور داريد كه من تا فردا زنده باشيم ؟ » گفتند : اين در اختيار ما نيست . فرمود : « پس به تأخير نيندازيد و تقسيم كنيد . » پس شمعى آوردند و در روشنايى آن ، غنايم را تقسيم كردند .
تفصيل احكام
1 - غنيمت جنگى ، چيزهايى است كه ارتش اسلامى از طريق قهر
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 37 ، ص 77 - 87 ، حديث 1 .
( 2 ) - همان ، باب 40 ، ص 82 - 83 ، حديث 1 .