نمايد . پس اگر او را گرفتند ، برخى از احكامى كه توصيف شد بر او جارى مىگردد .
امّا حكم ديگر اين است كه اگر جنگ به پايان رسد و جنگ افروزان سركوب شوند ، هر اسيرى كه دراين حالت گرفته مىشود ، در اختيار مسلمانان است و امام اختيار دارد اگر بخواهد منّت مىگذارد و رهايش مىنمايد ، و اگر بخواهد از آنان فديه ( غرامت ) مىگيرد ، و اگر هم بخواهد به بردگى مىگيرد و آنان برده مىشوند . »
2 - حضرت على عليه السلام فرمود :
« أسّر رسول اللَّه صلى الله عليه و آله يوم بدر اسارى وأخذ الفداء منهم ، فالإمام مخيّر إذا أظفره اللَّه بالمشركين من أن يقتل المقاتلة أو يأسرهم ويجعلهم في الغنائم ويضرب عليهم السهام
، و من رأى المنّ عليه منهم منّ عليه ، و من رأى أن يفادي به فادى به إذا رأى فيما يفعله من ذلك كلّه الصلاح للمسلمين » « 1 » .
« پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در جنگ بدر ، تعدادى از مشركان را به اسارت گرفت و از آنان فديه گرفت . امام مخيّر است ، در صورتى كه بر مشركين غلبه يابد ، جنگجويان آنان را به قتل برساند يا اسير بگيرد و جزء سهام غنائم قرار دهد ، و كسى را كه مصلحت بداند ، منّت بگذارد و آزاد كند و از هر كسى هم اگر بخواهد ، فديه بگيرد . در همهء اين موارد ، مصلحت مسلمين را در نظر مىگيرد . »
3 - روايت شده كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از كشتن زنان و كودكان نهى كرده است و حضرت ، آنان را در صورتى كه اسير مىكرد ، به بردگى مىگرفت . « 2 »
تفصيل احكام :
1 - فقها گفتهاند : دشمنى كه در جنگ شركت كرده و در ميدان جنگ
هامش
( 1 ) - مستدرك الوسائل ، ج 2 ، باب 21 ، ص 251 ، حديث 1 .
( 2 ) - سنن بيهقى ، ج 9 ، ص 78 و 63 .