خواستند كه براساس حكم خداوند با آنها رفتار شود ، و از جنگ صرف نظر شود ، اين خواسته را نپذير بلكه صلح را براساس حكم و داورى خود از آنها بپذير و سپس براساس نظر خود ، هرطور خواستى دربارهء آنها قضاوت كن ، زيرا اگر براساس « حكم خدا » قبول كنيد ، شما نمىدانيد كه آيا به حكم خدا دربارهء آنها دست مىيابيد يا نه .
و اگر اهل قلعهاى را محاصره كرديد و آنها اعلام كردند كه براساس عهد و ذمّهء خدا و عهد و ذمهء رسول خدا با آنان رفتار كنيد و امان دهيد ، قبول نكن ولى براساس عهد و ذمّهء خود و عهد و ذمّهء پدران و برادران خود با آنان رفتار كنيد ، و با تعهّد خود به آنان امان دهيد ، زيرا اگر شما از تعهّدات خود و پدران و برادران خود ، پاسدارى نماييد براى شما آسانتر است در روز قيامت از اينكه از عهد خدا و پيامبرش پاسبانى كنيد . »
تفصيل احكام :
1 - متوقّف كردن جنگ و آتشبس كردن براساس رجوع به داورى كه توسّط هر دو طرف جنگ يا يكطرف و يا طرف سوّم انتخاب مىشود جايز است ، و اين عمل ، حكميّت يا داورى ناميده مىشود .
2 - در صورت امكان بايد در داور شرايط ذيل موجود باشد : بلوغ ، عقل ، عدالت ، فقاهت و هر چيزى كه انجام اين وظيفه به آن بستگى دارد مثل آشنايى و خبره بودن نسبت به مسائل حكميت و داورى . امّا مرد بودن و يا آزاد بودن شرط نيست ، و برده و زن هم اگر واجد ساير شرايط باشند ، مىتوانند عهدهدار داورى شوند .
3 - اگر در جريان حكميّت ، داور به چيزى قضاوت كند ، مسلمانان بايد آن را اجرا نمايند در صورتى كه با احكام شريعت مخالفت نداشته باشد .
4 - اگر مسلمانان مجبور شوند كه به داورى كسى كه واجدالشرايط
احكام جهاد (فارسى) — صفحة 252
مساهمون: دانش
ص٢٥٢