تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام جهاد (فارسى) — صفحة 231

مساهمون:

ص٢٣١
و غالب بر هر چيزى است و چشمها او را نمىبيند امّا او چشمها را مىبيند و او لطيف خبير است ، و همچنين بشناسد كه محمّد صلى الله عليه و آله بنده و فرستادهء خداوند است و آنچه او آورده ، حق و از جانب پروردگار است ، و ماسوى آن باطل است . اگر به اين دعوت با همين خصوصيات ، پاسخ مثبت دادند پس آنان در همهء حقوق و تكاليف با مسلمانان برابرند . » 4 - حضرت على عليه السلام فرمود : « بعثني رسول اللَّه صلى الله عليه و آله إلى اليمن فقال : يا عليّ ، لا تقاتلنّ أحداً حتى تدعوه إلى الإسلام ، وأيم اللَّه لئن يهدي اللَّه عزّ وجلّ على يديك رجلًا ، خير لك ممّا طلعت عليه الشمس وغربت ، ولك ولاؤه يا عليّ » « 1 » . « پيامبر خدا مرا به يمن فرستاد و فرمود : اى على ! با هيچ‌كس نجنگى مگر اينكه او را قبلًا به اسلام دعوت كنى . سوگند به خداوند اگر خدا مردى را توسط تو هدايت كند ، بهتر است براى تو از هر آنچه خورشيد بر آن طلوع و غروب مىكند و ولاء و محبّت او هم براى تو مىباشد . » تفصيل احكام : 1 - ولىّ امر شرعى ، كسى است كه به حسب مصالح عاليهء امّت ، اعلان و ادارهء جنگ و همچنين اعلان صلح و توقّف جنگ را به عهده دارد . 2 - جنگ با كفّارى واجب است كه نزديكترند مگر اينكه خطر كفّارِ دور تر ، شديدتر و بيشتر باشد . 3 - قبل از مبادرت به جنگ ، بايد كافر ، به دين و ايمان دعوت شود در صورتى كه احتمال قبول از سوى او باشد .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 10 ، ص 30 ، حديث 1 .
احكام جهاد (فارسى) — صفحة 231 | دانش / السيد محمد تقي المدرسي