تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 162

مساهمون:

ص١٦٢
گفت : اى پسركم ، آن كس كه برايش نماز مى گزارم ، از آن كه از پيش رويم گذشت ، به من نزديكتر است . - حمزه بن حمران وحسن بن زياد : بر امام صادق وارد شديم در حالي كه نزدش گروهى بودند كه با آن ها نماز عصر را ( به جماعت ) گزارد ولى ما نماز خوانده بوديم . پس در ركوعش سى وچهار يا سى وسه بار " سبحان ربى العظيم " را شمرديم . يكى از اين دو راوي در روايتش چنين گفت : " وبحمده " به تعداد يكسان در ركوع وسجود . - أبان بن تغلب : بر امام صادق ( عليه السلام ) وارد شدم در حالي كه نماز مى خواند . پس در ركوع وسجودش شصت تسبيح شمردم . 38 / نماز امام موسى بن جعفر ( عليهما السلام ) - حمد بن عبد الله غروى از پدرش نقل مى كند كه گفت : بر فضل بن ربيع ( 1 ) كه بر پشت بأم نشسته بود در آمدم . پس به من گفت : نزديك بيا ، نزديك شدم تا در كنارش قرار گرفتم . سپس به من گفت : از اين بالا به ( فلان ) اتاق خانه بنگر ، پس از بالا نگريستم ، گفت : در اتاق چه مى بيني ؟ گفتم : جامه اى افكنده شده . گفت : نيك بنگر ، با تأمل ودقت نگريستم ، برايم آشكار شد وگفتم : مردى در سجده است . گفت : أو را مى شناسى ؟ گفتم : نه ، گفت : اين مولاي توست . گفتم : چه كس مولاي من است ؟ گفت : براي من خود را به ناداني مى زنى ؟ گفتم : خود را به ناداني نمى زنم ، بلكه براي خود مولايى نمى شناسم . پس گفت : اين أبو الحسن موسى بن جعفر است . من أو را شب وروز نيك مىنگرم . در هيچ وقتي از أوقات أو را جز بر همين حالت كه به تو گفتم نمى يابم . أو نماز صبح مى گزارد وساعتي نيز پس از آن
هامش
( 1 ) زندانبان حضرت امام كاظم ( عليه السلام ) .