حنفي پيش رفت وبا تن خود به نگهبانى از امام حسين ( عليه السلام ) پرداخته
وگام از گام بر نداشت تا اينكه به زمين افتاد ، در حالي كه
مى گفت : خدايا ، آنان را همچون عاد وثمود لعنت كن . خدايا ، سلامم را
به پيامبرت برسان وآنچه درد زخم كشيده أم به أو خبر ده ، كه من
پاداش تو را در يارى فرزندان پيامبرت خواستارم . پس عهدش را به
سر آورد وشهيد گشت ( رضوان الله عليه ) . پس جز آنچه از ضربت
شمشيرها ونيزه ها بر أو بود ، سيزده تير در تنش يافت شد .
38 /
نماز امام علي بن حسين ( عليهما السلام )
- امام باقر ( عليه السلام ) : علي بن الحسين ( عليهما السلام ) هرگاه در نماز مى ايستاد ، گويى ساقه
گياهى است كه هيچ حركتي ندارد جز حركتي كه باد به آن مى دهد .
- امام صادق ( عليه السلام ) : علي بن الحسين - صلوات الله عليهما - هرگاه در نماز
مى ايستاد ، رنگش تغيير مى كرد وهنگامى كه به سجده مى رفت ، سر بر
نمى داشت ، تا اينكه عرق مى كرد .
- عبد الله بن أبي سليمان : هرگاه علي بن الحسين به نماز مى ايستاد ايشان را
لرزه مى گرفت ، پس گفته شد : شما را چه مى شود ؟ فرمود : نمى دانيد در
پيشگاه چه كسى مى ايستم وبا كه مناجاة مى كنم ؟ !
- عبد الله بن محمد قرشي : هرگاه علي بن الحسين ( عليهما السلام ) وضو مى گرفت ،
رنگش زرد مى شد . پس خانواده اش به ايشان عرض مى كردند : اين چه
چيزى است كه شما را در بر مى گيرد ؟ وايشان مى فرمودند : آيا مى دانيد
براي ايستادن در پيشگاه چه كسى آماده مى شوم ؟
- امام باقر ( عليه السلام ) : هرگاه علي بن الحسين ( عليهما السلام ) در نمازش مى ايستاد ، رنگش
دگرگون مى شد وايستادنش در نماز ، ايستادن بنده اى خوار در برابر
سلطاني بزرگ بود ، اندامش از ترس خداى عز وجل مى لرزيد وهمچون كسى
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 158
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٥٨