درود فرست ، از آتش رهاييم ده ، آسوده از دنيا ببر وبه سلامت وارد
بهشت گردان . آغاز دعايم را رستگارى ، ميان آن را كاميابى وپايان آن را
نيكويى قرار ده ، كه تنها تو به نهانها بسيار دانايى . سپس فرمود : اين از
أمور نهاني است كه پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) به من آموخت وفرمان داد آن را به
حسن وحسين نيز بياموزم .
- امام صادق ( عليه السلام ) : پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) روزى به اصحابش فرمود : آيا اگر هر چه
لباس وظرف داريد گرد آوريد وروى هم بنهيد ، فكر مى كنيد به آسمان
برسد ؟ گفتند : نه اى پيامبر خدا ، فرمود : آيا شما را به چيزى راهنمايى
نكنم كه ريشه اش در زمين وشاخه اش در آسمان باشد ؟ گفتند : چرا ، اى
پيامبر خدا . فرمود : هر يك از شما كه از نماز واجبش فارغ شد ، سى بار
بگويد : " وخدا پاك ومنزه است ، سپاس براي خداست وجز خداوند ،
هيچ خدايى نيست وخدا بزرگتر است " . همانا ريشه اين ها در زمين
وشاخه آن ها در آسمان است . آن ها خرابى ، آتش ، غرق شدن ، در چاه
افتادن ، خوراك درنده شدن ، مرگ بد وبلاى آسمانى را كه در آن روز بر
بنده فرود مى آيد ، دفع مى كنند وآن ها ماندگارند .
- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : در پى هر نماز مى گويى : خدايا از نزد خود مرا ره بنما واز
فضل وبخششت بر من فرو ريز واز رحمتت بر من بگستر واز
بركتهايت ، بر من فرو فرست .
- امام على ( عليه السلام ) - از دعاى ايشان پس از نماز واجب - : خدايا ، براي تو نماز
گزاردم وحال آنكه مى دانى در نمازم ، نقص وشتاب وفراموشى
وغفلت وكسالت وسستى واز ياد بردن وريا وخودنمايى وشك
ودورى وگمان وعجب وانديشه كردن وفروگذاشتن از كمال وأجبت ،
مى باشد . اى خداى من ، از تو مى خواهم بر پيامبر وخاندانش درود
فرستى ونقص نمازم را به تمام ، وشتابم را در آن به تأمل واستوارى
و
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 147
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٤٧