فصل سى وششم
دعاهاى روايت شده در پى نماز
- امام جواد ( عليه السلام ) : هرگاه پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) از نمازش فارغ مى شد مى گفت : خدايا ، آنچه
را كرده ومى كنم ، نهان وآشكار كرده أم ، اسراف بر خود را وآنچه را كه
تو بهتر از من مى دانى ، بر من بيامرز . خدايا تو پيش از همه وپس از همه
هستى ، جز تو خدايى نيست . به داناييت بر نهان وبه تواناييت بر همه
خلقت سوگند ، تا آنگاه كه زندگى را برايم بهتر مى دانى ، مرا زنده نگاه
دار وآن گاه كه مرگ را برايم بهتر مى دانى ، مرا بميران . خدايا ، همانا من
بيم از تو را در نهان وآشكار ، سخن حق را در خشم وخشنودى
وميانه روى را در تنگدستى وتوانگرى ، از تو مى خواهم . نعمتي تمام
ناشدني وروشنى چشمى ناگسستنى را از تو مى خواهم . خشنودى به
حكم تو ، مرگى مبارك پس از زندگى وزندگانى آرام پس از مرگ ، لذت
نگاه به تو وشوق ديدارت وملاقاة تو بي رنجى گزنده وفتنه اى گمراه
كننده را ، از تو مى خواهم . خدايا ، ما را به زينت ايمان ، مزين كن وراهنما
ورهيافته قرار ده . خدايا ، ما را در ميان آنان كه ره نمودى ، ره بنما .
خدايا ، همانا من اراده قوى بر يافتن راه راست وپايدارى در كار
واستوارى در راه حق را از تو مى خواهم . سپاسگزارى نعمتت را ، سلامتى
كامل واداى حقت را مى خواهم . اى پروردگار من ، دلى پيراسته وزبانى
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 145
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٤٥