وهر كه روزه دارد پانزده روز حساب كند خدا با وى حسابي آسان وهر كه روزه دارد كل رجب را بنويسد خدا از براي أو خشنودى خود را وهر كه بنويسد خدا از براي أو خوشنودى خود را عذاب نكند أو را در كتاب امالى شيخ أبو جعفر محمد بن بابويه رحمه اللَّه عليه است كه حديث كرد ما را محمد ابن إبراهيم ابن إسحاق از أحمد بن محمد كوفي از علي بن حسين از علي بن فضال از پدر أو از أبو الحسن علي بن موسى الرضا ( ع ) كه آن حضرت فرمود هر كه روزه دارد روز أول رجب از جهة ثواب خدا واجب شود از براي أو بهشت وهر كه روزه دارد يك روز ميان آن ماه قبول شود شفاعت أو بعدد قبيله ربيعه ومضر وهر كه روزه دارد روزى در آخر آن بگرداند أو را خداى تعالى از پادشاهان بهشت وقبول كند شفاعت أو را در پدر أو وپسر أو ومادر أو وبرادر أو وخواهر أو وعمّ أو وعمه أو وخال أو وخاله أو وآشنايان أو وهمسايگان أو واگر چه باشد در ايشان مستوجب دوزخ روز بيست وهفتم آن مبعث رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله است وسنت است روزه آن وآن روزيست از چهار روز متبرك در هر سال ماه شعبان مرويست از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) كه آن سرور فرمود هر كه روزه دارد روز أول ماه شعبان واجب شود از براي أو بهشت البتة وهر كه روزه دارد دو روز از آن نظر كند خدا بوى در هر روز وهر شب در دار دنيا ودايم دارد نظر خود را بوى در بهشت وهر كه روزه دارد روز سيم اين ماه را زيارة كند خداى را عز وجل در عرش وى در بهشت در هر روز ومتولد شد در اين روز حضرت امام حسين عليه السلام وبعضي گفتهاند كه متولد شد در پنجم اين ماه
فصل سيّم در فضل جهاد
( 1 ) فرمود خداى تعالى در سوره توبه
الَّذِينَ آمَنُوا وَهاجَرُوا وَجاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ