بر ناقة عضباء وما روى داشتيم بر جهاد ذات السلاسل پس پرسيدم از آن جناب آن چه پرسيدى از من پس فرمود بدرستى كه جهادكنندكان چون قصد جهاد كنند بنويسد خدا از براي ايشان برأت بيزارى از دوزخ پس چون كار سازى جهاد كنند مباهات كند خدا بايشان با فرشتگان پس چون وداع كنند أهل خود را گريه كنند بر ايشان ديوارها وخانهها وبيرون ميروند از گناهان خود چنانچه بيرون ميرود مار از پوست خود وموكل ميگرداند خداى تعالى بهر مردى از ايشان چهل ملك كه نگاهبانى أو ميكنند از پيش أو وعقب واز راست أو وچپ أو ونميكند هيچ حسنه الّا آنكه مضاعف مىشود ثواب أو ونوشته مىشود از براي أو هر روزى ثواب هزار مرد كه عبادت كنند خدا را هزار سال كه هر سالى سيصد وشصت روز باشد وهر روزى مثل عمر دنيا باشد وچون حاضر شوند برابر دشمنان زايل شود علم أهل دنيا از ثوابي كه ميدهد خدا ايشان را پس چون مبارزت كنند دشمنان را وسدمه كنند نيز ما را وبزه گذارند تيرها را وقصد كنند مرد بمرد احاطه كنند بدور ايشان فرشتگان ببالهاى خود ودعا كنند بخدايتعالى از براي ايشان نصرت ويارى ايشان را وندا كند نداكننده كه در بهشت در زير سايه شمشيرهاست پس باشد شمشير ونيزه بر شهيد آسانتر از آشاميدن آب سرد در روز بسيار گرم پس چون بيفتد شهيد از أسب خود شمشيرى يا ضربتي نرسد بزمين تا آنكه بفرستد خداى تعالى زنى از حور العين كه مژده دهد أو را بآنچه آماده ساخته است خداى عز وجل از براي وى از كرامت پس چون برسد بزمين گويد أو را كه خوش باد اى روح پاكيزه كه بيرون آمدى از بدن پاك بشارت باد ترا كه از براي تست آنچه نديده هيچ چشم ونشنيده است هيچ گوش ونگذشته است بر خاطر هيچ آدمي وگويد خداى تعالى
جامع الأخبار ( معارج اليقين في أصول الدين ) ( كاشف الأستار در ترجمه جامع الأخبار ) ( فارسي ) — صفحة 92
مساهمون: الشيخ محمد الشعيري السبزواري
ص٩٢