اصمعي گفت : چهار شاعر در قفاى ( 1 ) امامى نماز مىكردند . نام او يحيى .
او قُلْ هُوَ اللَّه أَحَدٌ ( 2 ) بخواند ، درماند و ساعتى نيك توقّف كرد . يكى از آن شاعران گفت :
اكثر يحيى [ غلطا ] ( 3 )
في قل هو اللَّه احد
ديگرى گفت :
قام طويلا ساكتا
حتّى اذا اعيا سجد
سهام ( 4 ) گفت :
يزحر في محرابه
زحير حبلى للولد
چهارم گفت :
كأنّما لسانه ( 5 )
شدّ لحبل من مسد
و در سورت ( 6 ) دليل است بر نبوّت رسول - عليه السّلام - براى آن كه او خبر داد كه : ايشان بر كفر بميرند و به دوزخ شوند ، و همچنان بود كه او خبر داد ، و اين نباشد الَّا از اعلام عالم الغيب ( 7 ) .
هامش
( 1 ) . كا ، آد ، گا : از پس .
( 2 ) . سورهء اخلاص ( 112 ) آيهء 1 .
( 3 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به آج و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .
( 4 ) . آج : سيوم .
( 5 ) . آج : اسنانه .
( 6 ) . آد ، گا : و سوره .
( 7 ) . آج ، آد ، گا : علَّام الغيوب ، آد ، گا و هو عليم بما فى القلوب .