( 1 ) اين سورت مدنى است و هشت ( 2 ) آيت است و نود و چهار كلمت است و سيصد و نود و نه حرف است ، و روايت است از سعيد مسيّب از أبو الدّرداء كه رسول - عليه السلام - گفت : اگر مردمان بدانستندى كه در اين سورت چه فضيلت و منقبت است ، اهل و مال رها كردندى و اين سورت بياموختندى .
مردى از خزاعه گفت : يا رسول [ اللَّه ] ( 3 ) ! بگو تا در اين سورت چه ثواب است خواننده را ؟ رسول - عليه السلام - گفت : اين سورت است كه هيچ منافق نخواند و نه آن كس كه در دل او شكّى باشد ، آنگه گفت : به خداى كه فريشتگان مقرّب اين سورت خوانند از آنگه كه خدا فرو فرستاد و از قراءت اين سورت فراتر نشوند ، و هيچ بنده نباشد كه اين سورت بخواند به شب و الَّا خداى تعالى فريشتگان را بفرستد تا او را نگاه دارند در دين و دنيا و او را دعا كنند به رحمت و مغفرت . اگر به روز بخواند ، چندان ثواب دهند او را كه روشناى روز به او رسد و تاريكى شب ، يعنى چندان كه ملك دنياست .
مردى از قيس عيلان گفت : يا رسول اللَّه ، زيادتى كن ما را در اين
هامش
( 1 ) . گا : سورة بينه .
( 2 ) . اساس : به صورت « بيست » هم خوانده مىشود .
( 3 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به آج و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .