الاية . در اين ، آيت خدا آمد اسمعيل را في قوله : وَفَدَيْناه بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ( 1 ) ، به اين ايّام وعده موسى تمام كردند في قوله : وَأَتْمَمْناها بِعَشْرٍ ( 2 ) ، و در اين ايّام توبهء داود قبول كردند در شب عرفه .
در خبرى كه صولى آورد در كتاب الوزراء باسناد از رسول - عليه السلام - كه گفت : در ذى الحجّة شبى است كه آن سيّد شبهاست و آن شب ابراهيم خليل است و در اين شب خداى تعالى توبهء داود قبول كرد و آن شب عرفه است . هر كه در اين شب عملى كند از عبادت ، او را مزد صد و هفتاد سال عبادت دهند [ 114 - ر ] و دعايش را اجابت كنند . و در اين شب دعا و تضرّع و استغفار بسيار كنى ( 3 ) كه اين شب مباهات است . و در اين شب توبهء تائبان قبول كنند ، و هر نمازى و روزهاى و صدقهاى كه در اين ايّام باشد مضاعف كنند يكى به هفتصد .
و اخبار در اين معنى بسيار است ، و اين قدر كفايت است اين جا .
أبو روق گفت از ضحّاك كه : مراد به عشر ، دههء ماه رمضان است . أبو ظبيان گفت از عبد اللَّه عبّاس كه : مراد دههء باز پسين ماه رمضان است . يمان بن رباب گفت : دههء اوّل محرّم است كه روز دهمش عاشورا باشد ، عطيّة العوفىّ را پرسيدند از اين آيات ، گفت : فجر ، اين صبح است كه مىبينى . ( 4 ) و شبهاى عشر ، دههء ذو الحجّه است . و شفع ، خلقانند ، لقوله : وَخَلَقْناكُمْ أَزْواجاً ( 5 ) ، و وتر خداست كه يكى است بىمثل و مانند . گفتم : اين حديث از كسى روايت مىكنى از صحابهء رسول ؟ گفت : بلى ، از ابو سعيد خدري ، از رسول - عليه السلام .
جابر عبد اللَّه انصارى روايت كرد از رسول - عليه السلام - كه گفت : فجر ، صبح ذى الحجّه ، و ليالى عشر دههء اوست ( 6 ) ، و شفع روز عيد است ، و وتر روز
هامش
( 1 ) . سورهء صافّات ( 37 ) آيهء 107 .
( 2 ) . سورهء اعراف ( 7 ) آيهء 142 .
( 3 ) . آج و ديگر نسخه بدلها : كنيد .
( 4 ) . كا ، آد ، گا : مىبينيد .
( 5 ) . سورهء نبأ ( 78 ) آيهء 8 .
( 6 ) . آج ، آد ، گا : اوّل است .