چون آمدند به ايشان پيغامبران از پيش ايشان و از پس ايشان كه نپرستى الا خداى را ، گفتند : اگر خواهد خداى ما بفرستد ( 1 ) فريشتگان را ، كه ما به آنچه فرستادند شما را به آن ، كافريم .
اما عاد ( 2 ) ، بزرگوارى كرد در زمين بنا حق و گفتند : كيست سختتر از ما به قوت ؟ نمىبينند كه آن خداى كه بيافريد ايشان را ، او سختتر است از ايشان به قوت ، بودند به آيات ما انكار كردند ( 3 ) .
بفرستاديم بر ايشان بادى سخت در روزهاى شوم تا بچشانيم ايشان را عذاب نكال در زندگانى نزديكتر ( 4 ) و عذاب سراى باز پسين بنكالتر باشد و ايشان را يارى نكند .
[ 150 - پ ] و اما ثمود ، ما هدايت داديم ايشان را برگزيدند كورى بر راه راست . بگرفت ايشان را صاعقهء عذاب خوار كن ( 5 ) به آنچه كرده بودند .
برهانيديم آنان را كه بگرويدند و پرهيز - كار بودند .
و آن روز كه جمع كنند دشمنان خداى را به دوزخ ، ايشان ( 6 ) رفع كنند .
تا آن كه آيند به آنجا گواهى دهند بر ايشان گوششان و چشمهاشان و پوستهاشان به آنچه كرده باشند .
هامش
( 1 ) . ما : فرو فرستد ، لا : بفرستادى .
( 2 ) . لا : عاديان .
( 3 ) . ما : انكار كرده ، لا : جحود كننده .
( 4 ) . لا : رسوايى در حيات دنيا .
( 5 ) . ما : خوار كننده ، لا : خوارى .
( 6 ) . ما ، لا : ايشان را .