تو كتاب قرآن . بدرستى ( 1 ) ، بپرست خداى را به اخلاص كننده طاعت ( 2 ) .
[ 103 - ر ] خداى را ( 3 ) طاعت خالص و آنان كه گرفتند بجز او دوستانى ، نمىپرستيم ايشان را الَّا تا نزديك كنند ما را به خداى نزديك كردنى ، خداى ( 4 ) حكم كند ميان ايشان در آنچه در آن خلاف مىكنند ، خداى ( 5 ) ره ننمايد آن را كه او دروغزن است كافر باشد ( 6 ) .
اگر خداى خواهد كه بگيرد فرزندى ، برگزيند ( 7 ) از آنچه مىآفريند آنچه خواهد ، منزه است او ، او خداى است يكى قهر كنندهء بندگان .
بيافريد آسمانها و زمين براستى مىدرآرد شب بر روز و در آرد ( 8 ) روز را بر شب ، و مسخّر بكرده است آفتاب را و ماه را ، همه مىروند تا به وقتى نام زده ( 9 ) ، الا اوست بى همتا ( 10 ) و آمرزنده .
بيافريد شما را از يك نفس پس كرد از او جفت او و فرو فرستاد براى شما از چهار پايان هشت جفت ( 11 ) ، بيافريد شما را در شكمهاى مادرانتان خلقى ( 12 ) از پس خلقى ( 13 ) در سه تاريكى ، آن خداى است خداى
هامش
( 1 ) - دا : براستى .
( 2 ) - دا : خالص كند براى او دين .
( 3 ) - دا : بدان كه خداى راست .
( 5 - 4 ) - دا : كه خداى .
( 6 ) - دا : و كافر .
( 7 ) - دا : كه فرا گيرد .
( 8 ) - دا : مىدرآرد .
( 9 ) - دا : نام زد .
( 10 ) - دا : بدان كه او بىهمتاست .
( 11 ) - دا : گونه .
( 13 - 12 ) - دا : آفريدنى .