بكشتن جعفر . امّا بشارت باد تو را كه خداى تعالى او را دو پر داد تا بپريد و اكنون در بهشت با فريشتگان مىپرد ( 1 ) آن جا كه خواهد .
اسماء تعزيت او بداشت ، و در مرثيت او اين بيتها بگفت - شعر :
يا جعفر الطَّيار خير مصرّف
للخيل يوم تطاعن و شياح
قد كنت لي جبلا الوذ بظلَّه
فتركتني أمشي ( 2 ) باجرد ضاحي ( 3 )
قد كنت ذات حميّة ما عشت لي
أمشى البراز و انت كنت جناحي
و اذا بكت قمريّة شجنا لها
يوما على فنن دعوت صباحي
فاليوم أخشع للذّليل و اتّقى
منه و ادفع ظالمي بالرّاح
[ 248 - پ ] * ( وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ ) * ، امير المؤمنين على است كه ( 4 ) گوش ( 5 ) شهادت مىدارد ، و بيان اين حديث آن است كه هرگه كه او ( 6 ) دلتنگ شدى ، بگفتى :
ما ينتظر أشقاها ان يخضبها من فوقها بدم
، چه انتظار مىكند آن شقى ترين امّت ( 7 ) كه بيايد و اين محاسن را از خون اين سر خضاب كند .
ابو الطَّفيل عامر بن واثله روايت كند كه : چون امير المؤمنين - عليه السّلام - مردم را جمع كرد براى بيعت در كوفه ، عبد الرّحمن ( 8 ) ملجم ( 9 ) بيامد تا بيعت كند . چند بار منع كرد او را و رد كرد ( 10 ) ، و بيعت او نمىگرفت ، آخر بيعت او بگرفت . آنگه گفت : ( ما يحبس اشقاها ) ، چه ( 11 ) باز مىدارد شقى ترين ( 12 ) امّت را از آن كه خضاب كند اين محاسن را به خون اين سر ؟ چون پسر ملجم پشت ( 13 ) بر گردانيد ، او اين بيتها ( 14 ) بگفت - شعر :
اشدد حيازيمك للمو
ت فانّ الموت لا قيكا ( 15 )
هامش
( 1 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : مىگردد .
( 2 ) . آط ، آب ، آج : امسى ، مش : ندارد .
( 3 ) . چاپ شعرانى ( 9 / 131 ) : امسي به غير سلاح .
( 4 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش او .
( 5 ) . مش به .
( 6 ) . آط ، آج ، لب ، مش را ، آب : هر كه او را ، كا : هر وقت كه او .
( 7 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش را .
( 8 ) . مش ابن .
( 9 ) . آط ، آج ، لب ، مش عليه اللَّعنه .
( 10 ) . آط ، آب : چند بار او را منع كرد او رد كرد .
( 11 ) . آط ، آج ، لب ، مش : كه .
( 12 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : باز داشته است شقيتر مرد .
( 13 ) . آب ، مش : نيّت .
( 14 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : بيت .
( 15 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : لاقيك .