دگر آن كه ، مراد جزاى نسيان است ، آن را نسيان خواند بر طريق ازدواج كقوله :
وَ مَكَرُوا وَمَكَرَ اللَّه ( 1 ) . . . ، و : اللَّه يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ ( 2 ) . . . و قوله : فَاعْتَدُوا عَلَيْه بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ ( 3 ) .
* ( وَذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) * ، و بچشى عذاب جاودانى ( 4 ) به آنچه كردهاى .
كعب الاحبار گفت : چون روز قيامت باشد و خلايق را در صعيد سياست بدارند و اهل دوزخ را به دوزخ سپارند ، فريشتگان برخيزند و شفاعت كنند ( 5 ) ، شفاعت ايشان مقبول ( 6 ) شود . و جماعتى را از دوزخ بيارند [ به شفاعت ايشان . آنگه پيغامبران برخيزند و ] ( 7 ) شفاعت كنند ، به شفاعت ايشان گروهى دگر بيايند ( 8 ) ، آنگه شهيدان شفاعت كنند [ آنگه مؤمنان شفاعت كنند ] ( 9 ) تا آنگه كه شفاعت شفيعان برسد رحمت بيايد . و اين بر سبيل توسّع باشد ، و گويد : بار خدايا ! مرا نيز شفاعتى مىرسد ؟ حق تعالى گويد : بلى ، شفاعت كن ، گويد : بار خدايا ! دركه ؟ گويد : در هر بندهاى و پرستارى كه مرا ياد كرد در مقامى ، يا از من بترسيد ، يا به من اميد داشت ، يا در همهء عمر مرا يك روز بخواند به خوف يا به رجاء ، او را از دوزخ [ بر آر . ايشان را از دوزخ ] ( 10 ) بر آرند جمله ، تا در دوزخ نماند الَّا آن كه خداى تعالى به او مبالات نكند .
آنگه حق تعالى بفرمايد تا در دوزخها گيرند ( 11 ) و در بندند . از آن پس هيچ راحت در او نشود ، و هيچ غم از او بيرون ( 12 ) نشود . و گويند ، فريشتگان عند آن حال گويند ( 13 ) :
* ( فَذُوقُوا بِما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا إِنَّا نَسِيناكُمْ ) * - الاية .
* ( إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً ) * ، آنگه گفت : به حقيقت ايمان آنان دارند به آيات ما كه چون ايشان را تذكير كنند ، و ذكر ما ( 14 ) ياد دهند ايشان
هامش
( 13 - 1 ) . سورهء آل عمران ( 3 ) آيهء 54 .
( 2 ) . سورهء بقره ( 2 ) آيهء 15 .
( 3 ) . سورهء بقره ( 2 ) آيهء 194 .
( 4 ) . آج ، لب : جاويدانى ، كا : جاودان .
( 5 ) . مش و .
( 6 ) . مش : قبول .
( 10 - 9 - 7 ) . اساس : افتادگى دارد ، از آط ، افزوده شد .
( 8 ) . همهء نسخه بدلها : بيارند .
( 11 ) . همهء نسخه بدلها : ندارد .
( 12 ) . همهء نسخه بدلها : بيرون .
( 14 ) . همهء نسخه بدلها : من .