ملك كامل كه چنين ديد ، به جاى آن زنجيرها جسر بزرگى ساخت تا به وسيلهء آن از پيشروى دشمن در رود نيل جلوگيرى كنند .
فرنگيان در برابر اين جسر نيز سخت جنگيدند و پايدارى و پيگيرى بسيار كردند تا جسر را بريدند .
پس از بريده شدن جسر ، ملك كامل چند كشتى بزرگ را گرفت و درون آنها را از آب پر كرد و همه را شكست و در رود نيل غرق كرد .
اين كشتىها در زير آب سدى ايجاد كردند و راه كشتىهاى دشمن را بستند .
فرنگيان كه اين وضع را ديدند به سوى خليجى رفتند كه در آن جا بود و آن را خليج ارزق مىخواندند .
در قديم رود نيل از آن جا جريان داشت .
فرنگيان اين خليج را كندند و گود كردند و بدين ترتيب از كنار جاهائى كه كشتىهائى در نيل غرق كرده و راه را بسته بودند ، راه ديگرى گشودند .
آنگاه آب درياى شور را در آن جارى ساختند و كشتىهاى خود را از اين راه وارد كردند تا جائى رسيدند كه « بوره » خوانده مىشد و آن جا نيز در خاك جيزه بود و روبروى اردوگاه ملك كامل قرار داشت .
فرنگيان آن نقطه را از اين رو اختيار كردند كه مىخواستند از آن جا با ملك كامل بجنگند چون راهى در آن حدود براى جنگ با او وجود نداشت ، و شهر دمياط ميان ايشان و او حائل بود .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 44
مساهمون: ابن الأثير
ص٤٤