اى آنان كه كتاب دادندشان ( 1 ) ! ايمان آريد به آنچه فرستاديم راست دارنده آن را كه با ( 2 ) شماست از پيش آن كه ببريم ( 3 ) اثر رويهايى و باز بگردانيم آن را با پسها ، يا لعنت كنيم ايشان را چنان كه لعنت كرديم خداوندان شنبه را ( 4 ) ، و كار خداى كرده بود .
خداى نيامرزد ( 5 ) كه با او انباز گيرند ( 6 ) و بيامرزد ، آنچه كم از آن باشد آن را كه خواهد ، و هر كه انباز گيرد با خداى ، فرو بافته باشد دروغى بزرگ .
نبينى ( 7 ) آنان را كه تزكيه مىكنند ( 8 ) خود را ، بل خداى تزكيه كند آن را كه خواهد و بيداد نكنند بر ايشان اندكى ؟
بنگر كه چگونه فرو مىبافند بر خداى دروغ ، و بس باشد آن ، بزهء آشكارا .
نبينى ( 9 ) آنان را كه دادند ايشان را بهره اى از كتاب ؟ ايمان مىآرند به معبودانى كه دون خدايند و مىگويند آنان را كه كافر شدند اينان راه يافته تراند از آنان كه ايمان آوردهاند به راه .
اينان آنانند ( 10 ) لعنت كرد ايشان را خداى ، و هر كه را لعنت كند خداى نيابى او را يارى .
يا ايشان را بهره اى
هامش
( 1 ) . تب : دادندتان .
( 2 ) . تب : آنچه با .
( 3 ) . آج ، لب ، فق : محو گردانيم .
( 4 ) . آج ، لب ، فق : اهل شنبه كردن .
( 5 ) . وز : بنيامرزد .
( 6 ) . اساس با خداى ، با توجّه به وز و تب و معنى عبارت زايد مىنمايد .
( 7 ) . آج ، لب ، فق : اى ننگرستى .
( 8 ) . آج ، لب ، فق : به پاكى نسبت مىدهند .
( 9 ) . آج ، لب ، فق : اى ننگرستى .
( 10 ) . آج ، لب ، فق كه ، تب كه خداى .