موضوع را در جاى خود ذكر خواهيم كرد .
خدا با مسلمانان لطف داشت ، و گر نه اكنون گفته نمىشد كه شام و مصر به مسلمانان تعلق دارد .
وقتى فرنگيان با چنان انگيزهاى از زادگاهها و شهرهاى خود بيرون شدند و در شهر صور گرد هم آمدند ، گروه گروه در آنجا موج مىزدند .
با ايشان نيز دارائى گزاف بود .
دريا نيز پىدرپى آنان را يارى مىكرد و از شهرهايى كه داشتند خواربار و ذخائر و ساز و برگ و مردان جنگى به ايشان مىرساند .
شماره فرنگيان در شهر صور به اندازهاى افزايش يافت كه ديگر جائى براى ايشان نماند و فراخناى صور ، چه در درون شهر و چه در بيرون ، بر آنان تنگ شد .
از اين رو - چنان كه پيش از اين گفتيم - بر آن شدند كه به شهر صيدا روند .
ولى چون راه بر ايشان بسته شد برگشتند و با يك ديگر همرأى شدند كه به شهر عكا روى آورند و آنجا را در ميان گيرند و پايدارى كنند تا بر آن شهر دست يابند .
از اين رو سواره و پياده با دار و ندار و بار و بنه خود گام در راه نهادند .
در رهگذار خود ، از دريا نيز كناره نمىگرفتند و از راهى مىرفتند كهچه آسان و چه دشوار و چه تنگ و چه فراخ ، با دريا نزديك بود .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 229
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٢٩