در برابر فرنگيان نتواند كارى از پيش ببرد .
و اگر صلاح الدين شخصا در مصر بماند و لشكريان خود را به جنگ فرنگيان بفرستد ، تنها ماندن او را غنيمت شمرند و بر او حمله برند و چون يار و ياورى ندارد ، به آسانى دستگيرش كنند .
عماره شاعر نيز به ايشان گفت : من نيز هم اكنون برادر صلاح الدين را از اين جا دور كرده و روانه يمن ساختهام چون مىترسيدم كه اگر در مصر بماند ، پس از صلاح الدين ، با فرمانروائى او موافقت كنند و او را جانشين وى سازند .
توطئه گران ، پس ازين همداستانى ، براى فرنگيان سيسيل و كرانه شام پيام فرستادند و منظور خود را بيان كردند .
قول و قرارهاى لازم ميان ايشان گذاشته شد و ديگر چيزى باقى نمانده بود جز اين كه فرنگيان حركت كنند و راهى مصر شوند .
از آن جا كه لطف خداوند شامل حال مسلمانان بود ، مصريان امير زين الدين على بن نجاى واعظ معروف به ابن نجيه را هم در اين توطئه دخالت دادند .
اين عده به تعيين كسانى پرداختند كه مىبايست پس از صلاح الدين به روى كار بيايند .
براى تعيين خليفه و وزير و حاجب و داعى و قاضى كنكاش كردند و ترتيب همه را دادند .
تنها در خصوص تعيين وزير اختلاف به هم زدند .
فرزندان رزيك مىگفتند : « وزير بايد از ما باشد » و فرزندان شاور مىگفتند : « وزير بايد از ميان ما انتخاب شود . »
ابن نجا وقتى ازين حال آگاه شد پيش صلاح الدين رفت و به او حقيقت امر را اطلاع داد .
صلاح الدين سفارش كرد كه نزد ايشان بماند و با ايشان آميزش كند و به جزئيات كارهائى كه مىخواهند انجام دهند پى برد
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 68
مساهمون: ابن الأثير
ص٦٨